تفسير مىدانيم روش قرآن اين است كه بشارت و انذار را با هم توأم مىكند يعنى همانگونه كه دشمنان حق را تهديد به مجازاتهاى سخت و دردناك مىنمايد ، راه بازگشت را نيز به روى آنها باز مىگذارد . آيه نخست از آيات مورد بحث همين روش را تعقيب مىكند ، و به پيامبر دستور مىدهد : « به افرادى كه كافر شده‌اند بگو : اگر از مخالفت و لجاجت و طغيان و سركشى بازايستند و به سوى آئين حق باز گردند گذشته آنها بخشوده خواهد شد » ( * ( قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ ) * ) . از اين آيه استفاده مىشود كه با قبول اسلام گذشته هر چه باشد مورد عفو قرار مىگيرد و اين همان چيزى است كه در روايات اسلامى به عنوان يك قانون كلى آمده است گاهى به عبارت « الاسلام يجب ما قبله » : « اسلام ما قبل خود را مىپوشاند » و يا به تعبير ديگر كه از طرق اهل سنت از پيامبر نقل شده « ان الاسلام يهدم ما كان قبله ، و ان الهجرة تهدم ما كان قبلها و ان الحج يهدم ما كان قبله » « اسلام آنچه را كه قبل از آن است از ميان مىبرد ، و هجرت كردن نيز قبل خود را از ميان مىبرد ، و حج خانه خدا ما قبل خود را محو مىكند » . ( 1 ) منظور اين است اعمال و كارهاى خلاف و حتى ترك فرائض و واجبات كه قبل از اسلام انجام گرفته به خاطر پذيرش اسلام از ميان خواهد رفت و اين قانون عطف به گذشته نمىشود لذا در كتب فقه اسلامى مىخوانيم بر شخصى كه مسلمان مىشود حتى قضاء عبادات گذشته لازم نيست . سپس اضافه مىكند اما اگر از روش نادرست خود باز نايستند « و به اعمال

--> ( 1 ) صحيح مسلم طبق نقل المنار جلد نهم صفحه 665 .